In de podcast Iedereen is Boeiend van Ruud Smulders deelt Martine een verhaal dat bijna niemand zich kan voorstellen. Een verhaal over ziek zijn, opnieuw ziek worden, afscheid nemen… en vervolgens ontdekken dat je tóch niet terminaal ziek bent. Een verhaal over een verkeerde diagnose, angst, verwarring, verlies van houvast, maar ook over veerkracht, liefde en een nieuw leven dat ontstond op een onverwachte plek.
In 2020 werd bij Martine borstkanker geconstateerd. Ze vertrouwde volledig op de medische expertise, ging het behandeltraject in en kwam weer boven water. Tot in 2023 het onvoorstelbare gebeurde: ze kreeg te horen dat de kanker was teruggekeerd en ongeneeslijk was. De boodschap was duidelijk. Neem maar afscheid.
Martine en haar partner — “mijn lief”, zoals ze hem liefdevol noemt — werden in één klap in een andere werkelijkheid geslingerd. Terwijl Martine ook nog kampte met hevige pijn door een hernia, moesten ze keuzes maken die niemand zou moeten maken: hoe richt je je laatste tijd in? Wat moet geregeld worden? Wat wil je nog doen terwijl je nog kunt?
En Martine bleef niet stilzitten. Ze wilde naar het buitenland, nog iets opbouwen, iets doen met de tijd die ze dacht dat ze nog had. Ze verkocht haar huis, zette stappen, pakte kansen. Tot ze 1,5 maand later een telefoontje kreeg dat alles veranderde: de diagnose bleek niet te kloppen.
Waar de wereld eerst stopte, moest hij nu weer op gang komen. “Ik was even helemaal van het padje af,” vertelt Martine in de podcast. Ze had haar leven al ingericht rondom het idee dat ze zou overlijden, zelfs tot in haar kunst toe, zo had ze naar eigen zeggen haar kist al bijna geschilderd. En ineens moest ze terug naar het pad van leven. Van perspectief. Van toekomst.
Dat pad vond ze in Frankrijk. Daar runt ze nu een kleinschalige vakantieverhuur, met een missie die diep geworteld is in haar eigen ervaringen: mensen die ziek zijn, die moe zijn, die even moeten ademen, een plek bieden om tot rust te komen. “Als ik ook maar één persoon kan ontvangen en die persoon een onvergetelijke week kan geven, ben ik al heel blij,” zegt ze. “Er zijn momenten nodig waarop je merkt dat de zon schijnt, en dat er nog heel veel uit het leven te halen valt. Daar wil ik bij helpen.”
Haar eigen reis — van borstkanker, naar een verkeerde terminale diagnose, naar een nieuw leven in de Franse natuur — maakt deze podcastaflevering bijzonder eerlijk en diep menselijk. Martine sluit het gesprek af met een eenvoudige zin die alles samenvat:
“Ik ga genieten.”
En dat is precies wat haar verhaal zo inspirerend maakt.
Luister de aflevering van Ruud Smulders hier en laat je meenemen door Martines bijzondere reis.
