In deze aflevering hoor je het verhaal van Heidi van Son. Zij is verantwoordelijk voor communicatie en fondsenwerving van het Familiehuis Daniel den Hoed, tegenover het Erasmus MC Kankerinstituut.
Dit gesprek gaat niet over kankerbehandelingen. Het gaat over alles daaromheen. Over naasten. Over wachten. Over dichtbij willen zijn als het spannend wordt.
Het Familiehuis Daniel den Hoed ontstond vanuit een eenvoudige observatie: naasten sliepen in hun auto, op parkeerplaatsen, om maar in de buurt te blijven. Wat begon als noodzaak, groeide uit tot een huis waar nabijheid centraal staat.
Heidi vertelt wat het betekent om zo’n huis draaiende te houden. Niet als hotel. Niet als zorginstelling. Maar als plek waar mensen mogen landen als het leven tijdelijk op pauze staat.
Ze heeft het over: • waarom kanker zelden alleen de patiënt raakt• de kracht van een gedeelde keuken en een half woord genoeg• de ‘zwaaiafstand’: letterlijk kunnen zwaaien naar het ziekenhuis• hoe belangrijk het is dat ook naasten gezien worden• en waarom genezen niet betekent dat alles weer normaal wordt
Heidi laat zien hoe het familiehuis wordt gedragen door een grote groep vrijwilligers en afhankelijk is van donaties. Maar vooral hoe het voelt voor de mensen die er verblijven: menselijk, warm en onverwacht licht, juist in een zware periode.
Een aflevering over zorg zonder oplossingen. Over aanwezig zijn zonder antwoorden. En over hoe iets ogenschijnlijk kleins — een bed, een gesprek, een plek dichtbij — een wereld van verschil kan maken.
